četvrtak , septembar 21 2017
Početna / Vijesti / Društvo / NVO „Mreža NVO-a Sjevera“: Zašto se krije ko je sagradio SC „Morača“?

NVO „Mreža NVO-a Sjevera“: Zašto se krije ko je sagradio SC „Morača“?

Saopštenje NVO „Mreža NVO-a Sjevera“ povodom skidanja ploče ispred Sportskog centra „Morača“ u Podgorici:

Sportski centar „Morača“, projektovao je arhitekta Miško Dmitrović. To je sportski kompleks koji se sastoji od sportske dvorane, koja su sebi sadrži kafić, restoran, teretanu, dio za borilačke vještine, zatim bazene u okviru kompleksa, rukometne, odbojkaške, košarkaške i teniske terene. Trim staze i parkovini prostori su potpuno devastirani i uništeni da bi se izgradili novi bazeni.

Trenutno se vrši posao rekonstrukcije natkrivanje bazena, od skoro dva miliona eura, povodom čega se oglasio i arhitekta, jer se samim tim aktivnostima ruše njegova autorska prava. Prema kamenu temeljcu koji se nalazi ispred SC „Morača“ stoji 1976 godina kao početak izgradnje.

Ploča koja je stajala ispred SC „Morača“, na kojoj je posalo da je “Rudnik Uglja” iz Pljevalja u potpunosti finansirao i izgradio ovaj ogromni sportski kompleks je uklonjena. Pitamo se zašto?
Sa desne strane na ulazu u sportski centar danas se nalazi ploča na kojoj stoji da je to u stvari kamen temeljac postavljen 28. Janura, 1976. godine. Slova na toj ploči bila su jedva vidljiva na prvim napravljenim fotografijama. Da bi bila uočljivija i jasnija za oko kamere i da se vidjelo šta na njoj  tačno piše, uklesana slova smo pocrtali markerom.
Ovolika drskost i nebriga, pokazuju pravo lice podgoričkih kolonizatora, koji su odnijeli i oteli sve što su uspjeli dograbiti od Pljevalja i pljevljaka. Nažalost to i danas čine uz svesrdnu pomoć pljevaljskih janjičara i okupatorskih sluga. Pljevlja su poslednja kolonija modernog svijeta XXI vijeka.
Zašto se krije ko je sagradio SC „Morača“? Jasno je da pripada Opštini Podgorica, ali ako se pogleda vrijednost objekata kompleksa SC „Morača“ iz toga vremena i uporede sa današnjim vremenom, radi se sigurno o sumi od preko dvadeset miliona eura.
Iz veličine kompleksa se vidi i veličina ulaganja, jer infrastruktura ne može biti održavana od strane Opštine Podgorica, koja opet kada se uporedi sa onim vremenom, danas je pet puta veća i deset puta bogatija.
Sportski kompleks je ispunjavao sve svjetske standarde u pogledu arhitektonskih rešenja i funkcionalnosti sportskih sadržaja. Današnja vlast ne može da zamijeni polomljena stakla prozora nekadašnjih bazena, kao ni da okreče ono što je u to vrijeme socijalizma napravljeno i sagrađeno.                                                                                                                                                     Danas ispred Sportske dvorane “Tivoli” u Ljubljani, stoji ploča sa natpisom da je ista građena novcem Rudnika olova i cinka “Šuplja stijena” iz Šula kod Pljevalja. Pa ako Slovenci, koji su prvi napustili SFRJ, nisu našli za shodno da uklone ploču sličnu onoj u Podgorici, zašto to radi neko iz Podgorice u Podgorici, koji čini sve da bi sakrili ko je finansirao izgradnju ovog sportskog centra.

Zašto se krije činjenica da je Rudnik Uglja bio investitor ovog sportskog centra? Zar nije ljepše da se ponose i ističu solidarnost i pomoć koja je postojala u vrijeme socijalizma? Ako neko ne želi da priča o tome ko je pomogao u izgradnji i ne cijeni to, zašto onda rudnik pomaže sportiste glavnog grada, a sportske klubove iz svog grada je zaboravio? Iz pljevaljskih sportskih klubova je niklo mnogo uspješnih i danas poznatih sportskih imena. Mnogi klubovi iz Pljevalja su prestali da postoje iz raznih razloga, uglavnom finansijskih, a “Rudnik Uglja” je imao moć da pomogne opstanak. Ne kazemo da se ne ulaže u pljevaljske klubove ali je to minimum nekog minimuma u poredjenju sa drugim klubovima, i taj minimum nije zbog toga što se ne želi uložiti u klubove iz svog grada, već zato što neko jači odnosi onaj maksimum.

Ali ovi sportisti, za razliku od nekih drugih, se ne bi stidjeli da na svome dresu nose ime sponzora, ili da kažu ko im je pomogao, već bi to sa ponosom i uzdugnute glave radili. Ako je uprava “Rudnika uglja” već riješila, da sa sjevera pomaže sport glavnog grada, zašto se onda kada se planira državni budžet za sport, novčana sredstva ne podijele na ravne časti po ostalim gradovima? Čiji je interes i zašto se samo odabrani klubovi guraju naprijed i samo gotovo u jedan idu sva finansijska sredstva?                                                                           Baš kao i oni i mi bi voljeli da ostali gradovi imaju klubove koji su konkurentni u regionu.
Imamo veliki broj talenata i sa investiranjem u sport kako treba, a ne kako neko nalaže i želi, imali bi mnogo boljih klubova, a sigurno i mnogo kvalitetnijih sportista.

About Pljevaljske Novine

Pogledajte i

Bojana Dacic 1

Krvava bajka u Dolima pivskim

Danas na pragu trećeg milenijuma, u eri lasera, atomske energije, kompjuterske tehnike, mobilne telefonije i …

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *